Nieuws van squat.net

Brussel: Honderdtal bewoners starten mobilisatie tegen uithuiszetting

Persbericht 7 mei 2021. Brussel – Een honderdtal bewoners starten mobilisatie tegen uithuiszetting : het gebouw staat leeg sinds 2017 en is eigendom van de tweede rijkste familie van België

Het gebouw werd in maart bezet door de « Campagne solidaire opvordering ». Na de bezetting werden gesprekken aangevat om te komen tot een tijdelijke bezettingsovereenkomst met de eigenares, Burggravin Caroline de Spoelberch. Ondanks een bemoedigende start, besloot ze recent om zich terug te trekken en verkreeg ze een bevel tot uitzetting. De bewoners starten een campagne « stop expulsion Louise » om te voorkomen dat ze midden in een sociale en gezondheidscrisis op straat worden gezet.

Een honderdtal mensen wonen sinds meer dan een maand in het gigantische gebouw, dat zowel over de Livornostraat als over de Louizalaan uitkijkt. Het gebouw werd gekocht in 2018 voor 18 miljoen euro door Caroline de Spoelberch en staat sindsdien leeg. De « Campagne Solidaire Opvordering » besloot dan ook eind maart om het gebouw op te vorderen. Sindsdien namen verschillende collectieven van daklozen en slecht gehuisveste mensen, hun intrek in het gebouw, onder hen les Voix de Sans Papiers BXL en les Voix des Sans-Papiers Family.

Op 28 april kondigde Erard de Becker, de beheerder van het gebouw en vertegenwoordiger van de eigenaars, zijn intentie aan om de bewoners uit hun huis te zetten, ondanks de lopende onderhandelingen. Dit besluit is onbegrijpelijk en wreed voor de verschillende collectieven die in het gebouw verblijven, voornamelijk gezinnen zonder papieren, waaronder veel vrouwen en kinderen.

« De eigenaars gaven eerder aan akkoord te gaan met de ondertekening van een tijdelijke bezettingsovereenkomst. Daarbij stelden ze enkele voorwaarden, die werden ingewilligd door de bewoners. Aangezien aan de voorwaarden werd voldaan, begrijpen wij niet waarom zij ons nu willen uitzetten« , zegt Henriette, een van de bewoners van het gebouw.

De bewoners citeren daarnaast ook een rapport opgemaakt door de dienst openbare veiligheid van de stad Brussel: « een veilige bezetting is mogelijk […] het is een kantoorgebouw, leeg sinds 2017. De eigenaar is bezig met de ontwikkeling van een project (informele besprekingen met Urban en de stad Brussel), dat de sloop van het pand omvat. Tot op heden, werd nog geen vergunningsaanvraag ingediend. »

« Tenslotte », besluiten ze, « namen de eigenaars gerechtelijke stappen die veronderstellen dat de identiteit van de bewoners niet gekend is. Nochtans lopen er sinds eind maart al onderhandelingen en beschikken de eigenaars dus over onze contactgegevens. Wij betreuren de keuze van de eigenaar tot uitzetting en wijzen op de kritieke huisvestingssituatie in Brussel. Via deze bezetting organiseren wij een concrete (her)huisvestingsoplossing voor een honderdtal mensen en stellen wij het niet-respecteren van het recht op huisvesting in Brussel aan de kaak« .

De eigenares, Caroline de Spoelberch, behoort tot een van de rijkste families van België. Zij zijn onder meer de meerderheidsaandeelhouders van de AB InBev groep, het grootste brouwerijimperium ter wereld en onlangs vermeld in de Panama Papers.

De bewoners starten een mobilisatiecampagne en roepen mensen op om de komende weken met hen mee actie te voeren om uitzetting te voorkomen. Een website www.StopExpulsionLouise.be werd online gezet, evenals een video waarin de situatie wordt uitgelegd. De bewoners stellen ook voor aan burgers en organisaties om een petitie te ondertekenen om de eigenaars te vragen hun standpunt te herzien en de bewoners en gezinnen toe te staan om in het pand te blijven wonen tot bij aanvang van de werkzaamheden. Afhankelijk van de verder ontwikkeling van de situatie zullen er nog acties en betogingen plaatsvinden.

Bâtiment Louise
Louizalaan 143
1000 Brussel
lapoussiere [at] riseup [dot] net
https://squ.at/r/89yh
http://stopexpulsionlouise.be/

Groepen die banden hebben met migranten zonder papieren https://radar.squat.net/nl/groups/topic/sans-papiers
Een paar kraakpanden in Brussels: https://radar.squat.net/nl/groups/city/bruxelles/country/BE/squated/squat
Een paar kraakpanden in België: https://radar.squat.net/nl/groups/country/BE/squated/squat
Groepen (sociaal centrum, collectief, kraakpand) in België: https://radar.squat.net/nl/groups/country/BE
Evenementen in België: https://radar.squat.net/nl/events/country/BE

Bron http://stopexpulsionlouise.be/communique-une-centaine-dhabitant-e-s-se-mobilisent-pour-eviter-de-se-faire-expulser/

Utrecht: red kraakpand Reactorweg

Utrechts kraakpand aan de Reactorweg in Lage Weide dreigt ontruimd te worden voor een studentenfeest van Corporale studentenvereniging USC. Eigenaar De Waal BV probeert zo niet alleen de 25 bewoners op straat te zetten, maar ook een einde te maken aan alle sociale activiteiten die de bewoners daar al anderhalf jaar organiseren.
Maar er is nog hoop, als we voldoende geld bij elkaar kunnen rapen zal een rechter in mei deze zaak herzien.

De situatie

Een week geleden kregen de bewoners van het kraakpand aan de Reactorweg te Utrecht van de rechter te horen dat ze ontruimd worden. 25 mensen worden op straat gezet omdat het Utrechts Studenten Corps in het pand een feestje wil geven.
Omdat de bewoners het onacceptabel vinden dat een studentenfeest belangrijker wordt gevonden dan het recht op wonen en leven van een grote groep mensen (en honden) is er een kort geding aangespannen om dit te voorkomen. “Er wonen hier allerlei soorten mensen. Sommigen wonen hier noodgedwongen, omdat ze geen andere woonplaats kunnen krijgen. Voor anderen is het een meer een ideologische keuze.” Meerdere bewoners vertelden tijdens de eerste zitting dat ze op straat komen te staan als ze direct weg moeten. Een jonge vrouw legt uit; ‘Ik sta tien jaar ingeschreven bij Woningnet, maar kan geen woning vinden’.

Utrecht zit in een enorme woningcrisis, en de wachtlijsten groeien dag bij dag. De gemeente slaagt er niet in genoeg betaalbare woonruimte te creëren. In plaats daarvan worden hele wijken gesloopt en vervangen door peperdure huurwoningen. In Lage Weide staat één op de vijf kantoorpanden leeg² en nu heeft het Corps uitgerekend dáár een kantoorpand gekozen waar 25 mensen zichzelf in hun basisbehoefte voorzien. Na het feestje komt het pand hoogstwaarschijnlijk weer leeg te staan. Vastgoedbedrijf De Waal wil door het tijdelijke contract met de USC van de bewoners af komen.

De bewoners geven aan dat de huidige woningmarkt amper mogelijkheden bevat om op zo’n maatschappelijke manier te leven; ‘Mijn ideale leefomstandigheden zullen nooit gerealiseerd worden in een rijtjeshuis’, Verschillende bedrijven uit de omgeving steunen de krakers en hun sociale functie in de omgeving.

Vanwege de coronamaatregelen is het sowieso nog maar de vraag of de festiviteiten door kunnen gaan. Ook zijn de vergunningen nog niet aangevraagd, terwijl er nog steeds een grote hoeveelheid vergunningsaanvragen bij de gemeente ligt voor het geval er weer evenementen mogelijk zijn, betoogde hun advocate.

Achtergrond

Eén van de bewoners vertelt wat over hun pand aan de Reactorweg: ‘We staan altijd open voor mensen met eigen ideeën over de invulling van deze plek; mensen kunnen aankloppen als ze iets nodig hebben of mee willen doen met projecten. Voor de corona-uitbraak kookten bewoners wekelijks voor kennissen en buurtbewoners met gerecycled weggegooid voedsel of groente uit onze moestuin. Ook was er een weggeefhoek waar mensen tweedehands spullen konden achterlaten of meenemen. Verder hebben we een muziekstudio, en wordt er yogales geven en Franse taalles.
Ook mensen die door omstandigheden dakloos zijn geraakt kunnen tijdelijk bij ons logeren, zodat ze een basis hebben van waaruit ze op zoek kunnen naar nieuwe woonruimte. Er is eigenlijk altijd wel wat te doen of te klussen, waarbij er ook altijd veel ruimte is voor gezelligheid.’

Dus hier staan we dan; De studentenvereniging aan de ene kant, die dagenlang wil feesten in het pand in Lage Weide. Aan de andere kant de 25 bewoners die diverse activiteiten organiseren.

² Bron: Utrecht-monitor

Wat kun je doen?

Omdat een groeiende groep mensen zich tegen de ontruiming uitspreekt hebben de bewoners besloten het er niet bij te laten zitten. Ze gaan in hoger beroep. Ze hebben dit platform gecreëerd om hun verhaal te delen en geld op te halen voor de rechtszaken. Iedereen die wil, kan een donatie kan doen om het hoger beroep te betalen.

Acties die jij kunt ondernemen om deze mensen te helpen:

1. Doneer op deze pagina https://www.gofundme.com/f/red-Utrechts-kraakpand-reactorweg
– Als je € 10 of meer doneert krijg je een creatief digitaal bedankje!
– Als je € 20 of meer doneert word je uitgenodigd op een super gezellig diner! (Uitvoering is onder voorbehoud van de corona situatie)
– Als je € 100 of meer doneert mag je een exclusief ritje maken in de Reactor Cabri-yolo! (Zie de foto!)
– Als je € 500 of meer doneert, mag je tijdens het diner mee doen met de loterij waarin je sowieso één van de super vette originele prijzen wint. Bijvoorbeeld een robot kunstwerk of handgemaakte lamp!
2. Deel de actie.
3. Spreek je bij de gemeente uit tegen de ontruiming. Dit kan door op de site van gemeente Utrecht de volgende stappen te nemen:

Kies: “Stuur uw vraag, opmerking of idee”
-Voorbeeld tekst-

Titel: Stop de uitzetting van de Reactorweg!

Tekst: Stop de uitzetting van de woongemeenschap op de Reactorweg in Lage Weide. Het kraakpand zal binnenkort worden uitgezet om ruimte te maken voor een feestweek van een studentengemeenschap. Deze mensen worden moedwillig dakloos gemaakt voor een feest week! Stop de uitzetting! Uitzetten is niet Utrechts!

Financiële transparantie

Laten we beginnen met het feit dat als de bewoners de rechtszaken winnen, alle donaties terug betaald worden aan de donateurs (transactiekosten van het platform in mindering gebracht).

Echter als de zaken worden verloren dan komen de kosten voor rekening van de bewoners. De Reactorweg bestaat uit meerder adressen en meerdere woongroepen, daarom worden er twee aparte rechtszaken gevoerd. De kosten voor de eerste rechtszaak zijn al gedekt door de bewoners zelf. Maar voor de tweede rechtszaak en om in hoger beroep te kunnen gaan, is meer geld nodig. Hieronder worden de zaken en kosten op een rijtje gezet.

Rechtszaak 1: Kort geding
Vorige week heeft de zitting van het kort geding voor deel van het pand (adressen) plaats gevonden waarna de rechter heeft besloten dat deze woongroep niet voldoende bewijs en belang zouden hebben bij het pand en dat een lustrumfeest belangrijker is. De gehele uitspraak is te lezen op deze website.
Kosten voor deze zaak zijn: € 1683,-, dit is al gedekt door de bewoners zelf.

Rechtszaak 2: Hoger beroep

De bewoners steken hun handen uit de mouwen en strijden tegen de speculatie van vastgoedeigenaren in een hoger beroep. Datum waarop de zitting plaatsvindt volgt nog.
Kosten voor deze zaak zijn geschat op: € 2600,- (doel 1)

Rechtszaak 3: Kort geding

Op 12 mei vindt de zitting plaats voor een woongroep aan de andere kant van het terrein. Bewoners van deze woongroep wonen grotendeels buiten in wagens.
Kosten voor deze zaak zijn geschat op: € 1683,- ( doel 2)

Wil je op een andere manier hulp bieden? De bewoners staan open voor ideeën! Schroom vooral niet om contact op te nemen.

Reactorweg 164-172
3542 AD Utrecht

Een paar kraakpanden in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL/squated/squat
Groepen (sociaal centrum, collectief, kraakpand) in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL
Evenementen in Nederland: https://radar.squat.net/nl/events/country/NL

Amsterdam: ontruiming Oudezijds Voorburgwal 136

Wij, de Anarcha-Feministische Groep Amsterdam, hebben dit gebouw gekraakt. Het pand is gebouwd in de 18e eeuw en toont schaamteloos op de voorgevel een gravure van de Nederlandse kolonist Cornelis Tromp. Op de gravure zien we Tromp naast een zwarte jongeman die hij heeft ontvoerd en tot slaaf heeft gemaakt. Tromp en zijn familie zijn rijk geworden door de moord en uitbuiting van niet-witte mensen tijdens de koloniale tijden. Ondanks dit wordt hij nog steeds vereerd als een nationale held.

Tromp is maar 1 voorbeeld van de terreur van kolonialisme. Het is duidelijk dat de Nederlandse staat en maatschappij steevast het geweld van hun koloniale verleden negeren. De effecten van die uitbuitingen zijn niet verdwenen met het zogenaamde einde van de koloniale tijd. Kolonialisme heeft geleid tot institutioneel racisme (een recent voorbeeld daarvan is de Toeslagenaffaire) en de uitbuiting van werkkracht heeft zich verplaatst naar het globale Zuiden en naar gevangenissen.

Terwijl de overheid actief bezig is met het behouden van racistische koloniale standbeelden en symbolen (van oorlogscriminelen en moordenaars zoals JP Coen, Tromp en Michiel de Ruyter) worden mensen van kleur die strijden tegen racisme en voor dekolonisatie vervolgd door de staat. Activiste Marisella de Cuba, die zich inzet voor antiracisme en vrouwenrechten, is gedoxxt door fascisten via twitter. Zij zorgden ervoor dat zij ontslagen werd door het bedrijf CED. Wij staan solidair met Marisella en met alle activisten die strijden tegen racisme en voor dekolonisatie. In Amsterdam zijn de sporen van kolonialisme overal zichtbaar, van het racisme dat in witte mensen verweven zit tot aan de standbeelden en symbolen van racisten en kolonisten die hen verheerlijken en onderhouden worden. Het is tijd om de gedachtenwerelden van witte mensen en onze stad te dekoloniseren. Kolonialisme en kapitalisme kunnen niet los van elkaar gezien worden. Kolonialisme kwam met de logica van uitbuiting, diefstal en wreedheid waarop het kapitalisme afhankelijk is.

DEKOLONISEER AMSTERDAM NU!

Dit gebouw was tot 3 jaar geleden een sociale huurwoning, maar nadat de laatste familie hier uit is gegooid heeft het leeg gestaan. Alleen een deel van het gebouw is spaarzaam gebruikt door een gentrificerende, nep woke zeep bar. De voorgestelde plannen (die nog niet geaccepteerd zijn) willen hier meer dure appartementen bouwen. Ondertussen is er nog steeds een groot gebrek aan studentenwoningen en sociale huurwoningen. We hebben geen behoefte aan meer huizen voor rijkelui, we moeten betaalbare woningen hebben voor iedereen.

KRAAK DE RIJKEN!

Anarcha-Feminist Group Amsterdam
anarchafemsterdam [at] riseup [dot] net
https://squ.at/r/88jf
https://afga.neocities.org/

Een paar kraakpanden in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL/squated/squat
Groepen (sociaal centrum, collectief, kraakpand) in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL
Evenementen in Nederland: https://radar.squat.net/nl/events/country/NL

bron: Indymedia https://indymedia.nl/node/49521

Rotterdam: Een beweging kun je niet ontruimen

Beste Buren,
Deze week worden we bedreigd met uitzetting door Woonbron die daarvoor de politie ingeschakeld hebben. We verwachten de aanwezigheid van veel politie in de straat, ook de pers kan langskomen om een stukje te schrijven over ‘de krakers in de Havenstraat‘. Wij willen niet vetrekken tot we gedwongen worden. We willen in deze tekst onze kant van het verhaal uitleggen, en jullie bedanken voor de steun.
We zijn geen criminelen: de afgelopen maanden hebben we gewerkt aan een nieuw buurthuis in de Havenstraat als onderdeel van een campagne voor lagere huren, meer en goed onderhouden sociale huisvesting en een hoger minimumloon. Het pand is gerepareerd en opnieuw toegankelijk gemaakt voor de buurt en andere belangstellenden die willen deelnemen aan de door ons georganiseerde activiteiten.
Woonbron heeft met leugenachtige argumenten een huisuitzetting afgedwongen bij de rechter. U kunt op onze blog een statement hierover lezen. Wij weten dat er geen plannen voor het gebouw zijn na de huisuitzetting, we noemen woonbron daarom leegstandsbron.
Wij zetten onze campagne voort op een andere plek in Delfshaven. We denken nog steeds dat directe actie het beste middel is om de sociale problemen aan te pakken, en hebben geen zin om te wachten op de politici, overheden en projectontwikkelaars!
EEN BEWGING KUN JE NIET ONTRUIMEN!

SOLIDARITEIT!
De HS231 sociaal centrum groep

Een paar kraakpanden in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL/squated/squat
Groepen (sociaal centrum, collectief, kraakpand) in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL
Evenementen in Nederland: https://radar.squat.net/nl/events/country/NL

bron: Havenstraat 231 https://havenstraat231.noblogs.org/post/2021/04/07/een-beweging-kun-je-niet-ontruimen-you-cant-evict-a-movement/

Rotterdam: Wij willen in gesprek over een gebruikersovereenkomst!

Op zondag 31 januari hebben wij het jarenlang leegstaande pand en voormalige buurthuis aan de Havenstraat 231 in gebruik genomen. We wilden een statement maken. Want, de ongelijkheid in Rotterdam wordt steeds groter en zichtbaarder. Overal in de stad worden sociale huurwoningen slecht onderhouden en gesloopt om plaats te maken voor dure woningen. De huurprijzen blijven maar stijgen in onze stad en het inkomen van Rotterdammers met een minimumloom of een uitkering blijft achter. Ook is er steeds minder ruimte voor hun sociale activiteiten en initiatieven. Zij worden onze stad uit geduwd. Er lijkt geen plek meer voor hen te zijn.
Dit accepteren wij niet langer. Wij claimen een stukje Rotterdam terug om aandacht te vragen voor de strijd van vele Rotterdammers. Met hen willen wij dat de rijkdom en de ruimte in onze stad eerlijker worden verdeeld. Alleen dan kan iedere Rotterdammer meedoen en een plekje hebben. Dit kan door het minimumloon in 2022 naar 14 euro per uur te verhogen en door sociale huurwoningen goed te onderhouden en te renoveren.
Onze gemeenteraad wilde eerder niet luisteren. Nogmaals roepen wij hen op ervoor te zorgen dat iedere Rotterdammer betaalbaar kan wonen en een fatsoenlijk inkomen heeft. Wij roepen Gemeente Rotterdam op te kiezen voor ons. Wij willen een bloeiende, kleurrijke stad waarin iedereen kan wonen en leven in plaats van overleven.
Deze oproep wordt ondersteund door diverse maatschappelijke organisaties en initiatieven uit Rotterdam: Aktiegroep Oude Westen, Recht op de stad Rotterdam, Bond Precaire Woonvormen, Rotterdamse Sociale Alliantie (RoSA!), Stichting Huurders Rotterdam Vestia, FNV Lokaal Rotterdam, Rotterdam Voor 14, SP Rotterdam, ROOD Rotterdam, NIDA Rotterdam, Rotterdam BIJ1, Arbeiderspartij van Turkije – Afdeling Nederland, Cultural Workers Unite, Rotterdam verwelkomt Vluchtelingen, Stichting Zona Franca, Wij Zijn De Thuiszorg Rotterdam, XR Rotterdam, Doorbraak, Communistische jongerenbeweging Zuid-Holland, NIYA jongerenafdeling, Cirkel. De pers heeft ook brede aandacht gegeven: OPEN Rotterdam, AD, NRC, Doorbraak, Bond Precaire Woonvormen en Vers Beton.
Na deze actie stond Woonbron al gauw aan de deur met de boodschap dat we pech hebben omdat het pand is verkocht. We zijn hierna met elkaar om de tafel gegaan. Helaas zonder resultaat. Woonbron daagde ons voor de rechter en eisde een ontruiming vanwege een ‘spoedeisend belang’. We zijn in afwachtig van het vonnis van de rechter. Tijdens de hoorzitting kwam Woonbron met een aantal argumenten en verwijten die ons verrasten, en waar we graag over in gesprek willen.

1. “Woonbron was bereid om een gebruikersovereenkomst met ons te sluiten”
Tijdens ons gesprek op het kantoor van Woonbron wilden jullie niet over een gebruikersovereenkomst praten. Na afloop wilden wij graag een vervolggesprek, maar Woonbron wilde niet meer verder praten. Wij zijn nog steeds bereid om tot een overeenkomst te komen.

2. “Wij zorgen voor verloedering en verslechtering van het straatbeeld”
Wij hebben het verwaarloosde pand opgeknapt en organiseren allerlei buurtactiviteiten, zoals kunst door kinderen, samen tuinieren, gratis fietsreparatie, gratis afhaalkoffie, livemuziek in de straat en een open huis. Woonbron is de partij die zorgt voor verloedering en verslechtering van het straatbeeld door jarenlange leegstand en verwaarlozing van dit pand.

3. “Wij zorgen voor gevaarlijke situaties in het pand”
Toen wij het pand aantroffen stonden verschillende kamers onder water. De muren waren beschimmeld. Plafondplaten waren uitgevallen. Waterleidingen afgesneden. Regenafvoer verstopt en een lek dak. Wij hebben het pand gerepareerd en opgeknapt. De CV is gerepareerd door een installatiemonteur. Waterleidingen zijn gerepareerd door een loodgieter. Er is een nieuw expansievat en drukmeter geïnstalleerd. Lekkages zijn verholpen en er is geschilderd. Ook hebben we gas, water, en internet contracten afgesloten.

4. “De buren hebben last van ons”
Wij zijn bij alle buren meerdere keren langs geweest. Niemand heeft zich bij ons gemeld vanwege overlast. Er is actieve steun van buren. Zij willen ook dat Havenstraat 231 weer een buurthuis wordt.

5. “Havenstraat 231 is al verkocht en moet per 1 april worden opgeleverd”
Nog niemand heeft een handtekening onder een koopcontract gezien. Hetzelfde geldt voor de benodigde wijziging van bestemming. Het pand staat vandaag (26 maart) zelfs nog te koop: https://walterliving.com/nl/en/report/havenstraat-231-rotterdam. Waarom moeten wij er dan per direct uit? We zijn bereid om een gebruikersovereenkomst te sluiten.

ZONDER BEWIJS VAN EEN KOOPOVEREENKOMST IS ER GEEN REDEN OM ONS UIT TE ZETTEN. WIJ WILLEN IN GESPREK OVER EEN GEBRUIKERSOVEREENKOMST!

Hoe kun je helpen? Kom naar de eisenoverhandiging op vrijdag 26e maart (morgen!), 14:00, Kratonkade 5, 3024ES Rotterdam.

Een paar kraakpanden in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL/squated/squat
Groepen (sociaal centrum, collectief, kraakpand) in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL
Evenementen in Nederland: https://radar.squat.net/nl/events/country/NL

bron: Havenstraat 231 https://havenstraat231.noblogs.org/post/2021/03/25/persverklaring-wij-willien-in-gesprek-over-een-gebruikersovereenkomst/

Amsterdam: Kraak actie 8 maart verslag


Op 8 maart heeft een groep een pand gekraakt aan de Spuistraat.

Politiek statement actie

Ons wordt verteld dat er niet genoeg huizen zijn voor iedereen, dat er niet genoeg ruimte is voor migranten en vluchtelingen die vluchten voor imperialistische oorlogen en economieën die verwoest zijn door (neo)kolonialisme. Het is onacceptabel dat de media migratie de schuld geeft van het feit dat we allemaal moeite hebben om een woning te vinden. Dit is een voorbeeld van hoe de media migranten en vluchtelingen tot zondebok maakt. Er is geen ruimtegebrek, er is geen “woningnood”, het enige probleem is de ongelijke verdeling van welvaart. Het probleem is kapitalisme.

We worden uit onze stad gedreven door stijgende huurprijzen en gentrificatie. Sociale huurwoningen worden verkocht aan de private sector en het gebrek aan betaalbare woningen betekent dat mensen van de werkende klasse genoodzaakt zijn de stad te verlaten. Zelfs mensen met essentiële beroepen zoals docenten, mensen in de zorg en sociale werkers moeten verhuizen. Mensen hebben moeite om de maandelijkse huur te betalen terwijl speculanten vrij spel krijgen. Sommige investeerders hebben honderden huizen, prins Bernhard heeft bijvoorbeeld meer dan 600 huizen en de eigenaar van dit pand, Anthonie Mans, heeft nog 100 andere panden in Nederland. De wachtlijsten voor sociale huur zijn belachelijk en het duurt tussen de 8 en 14 jaar voordat iemand een woning vindt. Maar per ieder dakloos persoon in Amsterdam staat er ongeveer 750 vierkante meter kantoor leeg.

Huur is diefstal. Het onderhoud voor één kamer kost geen honderden euro’s per maand. Dit geld gaat direct naar de zakken van huurbazen of speculanten. Vrouwen en queer personen worden disproportioneel geraakt door de situatie rondom huisvesting. Zo hebben queer tieners bijvoorbeeld een verhoogde kans om dakloos te worden.
Mensen die huiselijk geweld meemaken zijn soms genoodzaakt om in onveilige situaties te blijven omdat ze niet de financiële middelen hebben om weg te gaan. Huurbazen discrimineren potentiële huurders vaak op basis van ethniciteit, inkomen, gender, seksualiteit en gezondheid. Huurbazen staan er om bekend dat ze vaak intimiderend en onredelijk zijn en ze denken dat ze het recht hebben ons te vertellen hoe we onze privélevens moeten inrichten.

Sinds het verbod op kraken van kracht werd, is dakloosheid verdubbeld. Te vaak is er een nauwe relatie geweest tussen kraken en gentrificatie, al helemaal in Amsterdam. HIstorisch gezien is kraken altijd een beweging tegen gentrificatie geweest, tegen huur moeten betalen en tegen het instituut van privébezit in het algemeen. Maar de afgelopen jaren hebben sommige krakers de weg vrij-gemaakt voor gentrificatie in plaats van dit te bevechten.
Samenwerken met de staat om de weinige “vrijplaatsen” en gelegaliseerde kraakpanden die nog over zijn te redden, vaak zonder succes. Wij wijzen deze positie en strategie af. We willen woningen voor iedereen, niet alleen voor een select groepje “vrijdenkers en kunstenaars”. We moeten de onderdrukkers aanspreken vanuit een krachtige positie, we gaan ze niet smeken. De stad is van iedereen die in de stad woont, en het is tijd dat de we de stad terugnemen!

Sekswerkers hebben te horen gekregen dat ze niet terug aan het werk mogen, als enige contactberoep – dit draagt alleen maar bij aan de verdere stigmatisering van sekswerk. De regering sluit ramen in Amsterdam, zogenaamd om sekswerkers te redden van mensenhandel en om criminaliteit te verminderen. Niet alleen is er geen empirisch bewijs dat het sluiten van ramen hierbij zou helpen, als je iemands werkplek afpakt zal dat hun situatie waarschijnlijk alleen maar onzekerder en gevaarlijker maken. Het feit dat sekswerkers moeten verplaatsen van het centrum naar een minder rijke buurt om zogenaamde “overlast” in het centrum te weren, is onderdeel van een structureel patroon van stigmatisering van sekswerkers en stigmatisering van de werkende klasse. Als de staat echt om sekswerkers zou geven, zou de staat materiële steun geven aan sekswerkers tijdens deze pandemie in plaats van hen degraderend te behandelen. Sekswerk is werk. Vechten voor arbeidsrechten betekent vechten voor sekswerkersrechten.

De geschiedenis van 8 maart is heel radicaal en inspirerend. Het was zelfs het beginpunt van de Russische revolutie! Maar wat is er gebeurd met 8 maart en met feminisme in het algemeen? Kapitalisme. De moderne econoom leert om alles in een consumptiegoed te veranderen, inclusief het protest tegen dat systeem. Feminisme is hierin geen uitzondering. Het resultaat is dat mensen niet meer altijd aan radicaal, intersectioneel, anti-kapitalistisch feminisme denken als ze het woord feminisme horen. Ze denken aan een soort feminisme dat zegt dat er meer “vrouwelijke politici” en meer “vrouwelijke bazen” moeten komen. Dit heet “liberaal feminisme”, maar het is eigenlijk meer een soort ingenieuze reclamecampagne. Liberaal feminisme geeft niet echt om onderdrukte groepen, ook niet als ze vrouwen zijn. Liberaal feminisme ziet de oorzaak van genderongelijkheid niet, het probeert rechtvaardig te zijn maar stopt halverwege. Liberaal feminisme slaagt er niet in om de relatie tussen het patriarchaat en kapitalisme te erkennen. Want als we tegen het patriarchaat zijn, moeten we ook tegen het kapitalisme zijn – en omgedraaid. Terwijl vrouwen buitenshuis moeten werken, moeten ze thuis ook huishoudelijk werk en zorgtaken op zich nemen – dit is ook werk maar dit werk is onbetaald en ondergewaardeerd.

In plaats van het probleem aan te pakken, namelijk kapitalisme, zorgt liberaal feminisme ervoor dat mensen strijden voor een manier om samen te kunnen gaan met kapitalisme. Deze ideologie schildert intersectionele feministen af als “doorgedraaide mannenhaters”. Met hulp van het kapitaal, kopen ze jouw aandacht op het scherm van je laptop of mobiel met “feel good girl power” films en liedjes. Ze verkopen je hippe kleding met “feel good girl power” slogans. Ze geven je zelfs korting om cosmetica te kopen ter ere van 8 maart, “de dag van sterke dames”. Op deze manier verwijderen ze de geschiedenis en de betekenis van 8 maart, een dag die zo belangrijk is voor alle vrouwen. 8 maart is een dag om de strijd van de vrouwen die ons zijn voorgegaan te herinneren! Het is de dag om solidariteit te tonen met de vrouwen die vandaag strijden! Het is de dag om onze strijd tegen kapitalisme te vieren en het patriarchaat te smashen! Zo lang 1 % van de wereld de wereld regeert, zelfs als de helft van die 1 % vrouwen zouden zijn, zijn de levens van 99% van de mensen niet verbeterd!

Als vrouwen wordt ons vaak verteld dat we niet teveel ruimte in moeten nemen. We worden sociaal geconditioneerd om onze mond dicht te houden en dat we “onze benen bij elkaar moeten houden”. We moeten geen grote dromen koesteren of al te luid ademhalen. Maar we worden gewurgd en tegelijkertijd wordt er van ons verwacht dat we glimlachen. Er is geen veiligheid onder dit patriarchale, kapitalistische systeem. Solidariteit is de enige oplossing. Laten we samen staan met de mensen die tegen hun eigen onderdrukking vechten, hun strijd is onze strijd, hun gevecht is ons gevecht. We zijn niet vrij totdat iedereen vrij is. We laten onszelf niet het bijproduct zijn van deze crisis. We laten ons niet uit deze stad verdrijven! Het is tijd om ruimte terug te nemen!

Als feministen weten we dat de strijd werk vergt en liefde. We staan solidair met de Koerdische vrouwen die door de Turkse staat opgesloten zijn, de vrouwen die in de bergen van Koerdistan vechten en die nieuwe manieren van leven opbouwen in de samenleving in alle vier delen van Koerdistan.

We staan in solidariteit met Angel, de vrouw die naar Nederland vluchtte om veiligheid te vinden maar die vermoord is door het Nederlandse immigratiesysteem. Ze was een politieke strijder! Ze was een trans vrouw! We staan in solidariteit met haar en alle migranten!

Er is geen plek die veilig is onder dit patriarchale, kapitalistische systeem, dus we moeten terugvechten.

Genoeg is genoeg! We nemen ruimte terug!

Anarcha-Feminist Group Amsterdam
anarchafemsterdam [at] riseup [dot] net

Een paar kraakpanden in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL/squated/squat
Groepen (sociaal centrum, collectief, kraakpand) in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL
Evenementen in Nederland: https://radar.squat.net/nl/events/country/NL

bron: Indymedia https://indymedia.nl/node/49272

Brussel: de stad kiest voor repressie en leugens in plaats van solidariteit

Persbericht – Campagne voor Solidaire Opvorderingen

Vrijdag 26 februari wilden we het oude Pacheco Groot Godshuis in het centrum van de stad opvorderen. Onze actie viel duidelijk niet in de smaak bij de politici van de stad Brussel – Khalid Zian, voorzitter van de OCMW en Philippe Close, burgemeester – die kozen voor gewelddadige repressie in plaats van onderhandelingen. We werden ’s avonds door de politie aangevallen. 38 mensen werden enkele uren vastgehouden en zullen worden beboet. Mensen werden tegen het hoofd geschopt en verbaal mishandeld. Wij vragen ons af waar zo’n felle reactie vandaan komt tegen een solidariteitsactie die de afgelopen weken in andere gemeenten en door de regio vrij goed is ontvangen. Waarom wil de stad Brussel niet toestaan dat een OCMW-gebouw dat al 4 jaar leegstaat, wordt gebruikt om mensen in moeilijkheden te huisvesten ?

Het OCMW rechtvaardigt de ontruiming met het feit dat momenteel een tijdelijke bezetting wordt overwogen en dat binnenkort een openbare aanbesteding zal worden uitgeschreven. Khalid Zian, de voorzitter van het OCMW, gaat zelfs zo ver dat hij ten onrechte beweert dat een bezetting voor noodopvang mogelijk zou zijn geweest “op voorwaarde dat daarop behoorlijk toezicht wordt uitgeoefend en dat daarover vooraf overeenstemming wordt bereikt”. Het gemeentebestuur is echter meermaals over dit gebouw benaderd (twee jaar geleden door de “la Voix des Sans Papiers“, deze winter door het Gewest voor noodhuisvesting) en heeft telkens geweigerd het gebouw ter beschikking te stellen.

Ook beweert het OCMW “dat het geen overeenkomst tot tijdelijke bewoning zou sluiten met personen die verantwoordelijk zijn voor een inbraak in zijn gebouwen”. Dankzij de acties van de campagne, die aan het begin van de winter van start is gegaan, konden echter meer dan 350 personen worden ondergebracht, terwijl de overheidsinstanties daartoe niet in staat waren. Het is duidelijk ook voor sommige overheidsinstanties een goede zaak om burgercollectieven hun werk voor hen te laten doen*.

Het is een politieke keuze om dergelijke ruimtes vier jaar lang leeg te laten staan en een fortuin uit te geven aan 24u op 24 bewaking, terwijl veel mensen dakloos zijn of slecht gehuisvest zijn. Het zou perfect mogelijk zijn geweest om dit archituraal erfgoed te behouden – slechts een deel van het gebouw staat op de lijst van monumenten – en het tegelijkertijd zijn oorspronkelijke bestemming terug te geven, de bestemming waarvoor het was ontworpen : opvang voor de meest kwetsbaren. Door zich te verschuilen achter de belofte van een toekomstige tijdelijke bezetting, wil het OCMW voorkomen dat zijn gebouw wordt bezet door mensen in nood. Een problematische keuze, die de ambivalentie – of zelfs de onwil – van de overheid aantoont als het erom gaat het recht op huisvesting voor allen te garanderen.

De strijd rond leegstand woedt in Brussel volop. Terwijl kraken een misdaad is geworden, neemt tijdelijk gebruik door kunstenaars of jonge ondernemers in aantal toe en worden ze geïnstitutionaliseerd. Door leegstand op te lossen door middel projectoproepen wordt een verraderlijke politieke keuze gemaakt. Er wordt gekozen voor de opwaardering van het imago van de wijk en het gebouw, een uitstekend instrument voor onroerendgoedspeculatie. Bij een onderhandeling met een eigenaar (zelfs wanneer dit de overheid is) over het tijdelijk gebruik van een gebouw zijn niet alle actoren gelijk. Sommige doelgroepen zijn meer “sexy” dan anderen. En de minst begeerlijke acteurs en actrices zijn, natuurlijk, de armen en mensen zonder papieren. Is het trouwens niet aan de overheid zelf om hun leegstaande gebouwen te gebruiken om oplossingen te bieden daar waar de nood het hoogst is, in plaats van burgers hierover te laten concurreren ?

Het stadsbestuur geeft dus de voorkeur aan repressie en het zoeken naar manieren om hun gebouw niet te gebruiken als een antwoord op dringende sociale problemen. De politieke visie lijkt niet gericht te zijn op steun aan de armen, daklozen en precairen. Er wordt integendeel nog steeds een project gepland dat gericht is op ontspanning. Is dit echt wat onze overheidsinstanties geacht worden te doen ?

Een paar kraakpanden in Brussels: https://radar.squat.net/nl/groups/city/bruxelles/country/BE/squated/squat
Een paar kraakpanden in België: https://radar.squat.net/nl/groups/country/BE/squated/squat
Groepen (sociaal centrum, collectief, kraakpand) in België: https://radar.squat.net/nl/groups/country/BE
Evenementen in België: https://radar.squat.net/nl/events/country/BE

bron: Brussel Indymedia https://bxl.indymedia.org/La-commune-de-Bruxelles-choisit-la-repression-et-le-mensonge-plutot-que-la-solidarite

Berlijn: Rigaer94 roept op tot internationale solidariteit ‒ verwoesting van onze ruimte dreigt

Na de ontruiming op 9 oktober 2020 van het anarcha-queer-feministische huisproject Liebig34 is het offensief van staat en kapitaal tegen zelfgeorganiseerde structuren in het noordelijke deel van Friedrichshain en andere delen van de stad niet opgehouden. De Liebig34 staat sindsdien onder toezicht van de eigenaar en de aanwezigheid van zijn bende had ook een invloed op het lokale leven.

De zogenaamde Dorfplatz (“dorpsplein”) dat direct voor het huis ligt, werd de laatste maanden minder gebruikt door bewoners en bezoekers als gemeenschappelijke ruimte en kende enkele kleine confrontaties met indringers. Nu een van de strategische punten in het gebied is ingenomen en tegelijkertijd een politiek obstakel uit de weg is geruimd, kunnen staat en kapitaal zich richten op de Rigaer94, dat slechts enkele meters verwijderd is van de Dorfplatz en het afgelopen jaar voortdurend in de media is geweest.

Een paar dagen geleden hebben smeris en graafmachines een nederzetting van daklozen vernield in de Rummels Bucht, een paar kilometer hier vandaan. Het voorwendsel was hier de extreme vorst, in werkelijkheid is het er ook om de winst van investeerders te kunnen dienen. In de komende weken wordt ook de ontruiming van het Potse Jeugdcentrum verwacht – de stad is bezig elke opstandige plaats te verwijderen.

Wat begon met belachelijke klachten van de parlementaire oppositie over de brandveiligheid in het huis, werd een van de centrale kwesties van de ordehandhavers. Al diegenen die jarenlang hun energie staken in het depolitiseren van Rigaer94 als een huis vol brute gangsters, begonnen nu te spreken over hun zorgen dat de bewoners tragisch zouden kunnen omkomen in een brand. Hun retoriek is zeer doorzichtig, omdat zij voornamelijk gebaseerd was op het feit dat het huis verschillende mechanismen heeft om de hoofdingangen snel te barricaderen. Deze barricades zijn in feite een centraal onderdeel van de veiligheid van de bewoners.

Para-statelijke troepen
Niet alleen de sociale media staan vol met fascistische dreigementen om het huis aan te vallen, maar ook de politie heeft de afgelopen jaren bewezen dat zij niet alleen in staat is om zeer gewelddadige legaal ondersteunde acties te lanceren, maar ook om openlijk te coördineren met para-statelijke troepen, namelijk georganiseerde fascisten en de maffiose structuur van de onroerendgoed-industrie. De eigenaar van Liebig34 bijvoorbeeld, maar ook andere bedrijven, staan in Berlijn bekend om het ontruimen van huizen door ze in brand te steken. De boodschap achter de nep-discussie over onze veiligheid was niets anders dan een directe bedreiging en een oproep aan para-statelijke troepen om ons gebouw in brand te steken. Tegelijkertijd was het de bedoeling de publieke opinie mee te krijgen en een juridische basis te creëren om de huisconstructie te vernietigen zonder een ontruimingsbevel te hoeven krijgen.

“Brandveiligheid”
Het juridische obstakel naar een ontruimingstitel kwam in 2016, toen de Rigaer94 een drie weken durende grote politieactie afsloegen. Onder druk van de publieke opinie had een rechtbank de inval in het huis illegaal verklaard en de advocaten van de eigenaar, die overigens een Britse brievenbusfirma is, niet erkend. Recente ontwikkelingen veranderden deze toestand van voor af aan. Begin februari heeft een rechtbank besloten dat de politie deze brievenbusfirma moet steunen om de zogenaamde brandveiligheid in Rigaer94 te garanderen. Door deze beslissing is de eigenaar officieel erkend en zal hij nu binnenkort proberen het huis binnen te komen in gezelschap van een staatsdeskundige op het gebied van brandveiligheid en, uiteraard, enorme politie-eenheden. Bij soortgelijke invallen in Rigaer94 hebben binnentredende speciale politie-eenheden en bouwvakkers zware schade toegebracht aan het gebouw. Het was altijd hun doel om het huis onbewoonbaar te maken voordat het kon worden ontruimd voor een luxe-renovatie.

Wij verwachten dat het smoesje van de brandveiligheid niet alleen zal worden gebruikt om onze barricades te verwijderen, maar om legaal het hele gebouw binnen te vallen en flatbewoners uit te zetten om zo permanente bases te creëren voor de eigenaarsbende die het huis van binnenuit zal gaan vernielen. Zoals gepland wordt de brandveiligheid nu gebruikt als instrument om opstandige structuren te terroriseren die meer dan dertig jaar geleden het huis in gebruik namen en betrokken waren bij veel verschillende sociale strijden, alsook bij de verdediging van het gebied tegen staat en kapitaal. In het algemeen menen wij dat het belang van een strijdbare gemeenschap in combinatie met een bezet gebied niet kan worden onderschat. De Rigaer94 met zijn autonome jeugdclub en de zelfgeorganiseerde, niet-commerciële ruimte Kadterschmiede is een convergentieplaats voor politieke en buurtorganisatie, die niet alleen onderdak biedt aan strijdende mensen, maar ook de erfenis van de vroegere kraakbeweging en de voortdurende beweging tegen gentrificatie en elke vorm van anarchistisch gedachtegoed. Talrijke demonstraties, politieke en culturele manifestaties vonden hun oorsprong in het huis en, niet te vergeten, talrijke confrontaties met de staatsmacht in de buurt werden ondersteund door het bestaan van dit bolwerk.

Virus van macht, uitbuiting en onderdrukking
Het is om deze politieke identiteit dat de Rigaer94 en hulpverlenende opstandige structuren en netwerken generaties van agenten en politici traumatiseert en zo het hoofddoel is geworden van hun agressie tegen degenen die zich verzetten. Op het moment dat de laatste niet-commerciële, zelf-georganiseerde plekken in Berlijn worden uitgezet, op het moment dat de pandemie wordt gebruikt om het virus van macht, uitbuiting en onderdrukking te verspreiden, moeten we de dreiging van een zeer mogelijke poging om ons uit te zetten in de komende dagen of weken serieus nemen en daarom kiezen we ervoor om ons te blijven organiseren door middel van collectieve procedures om onze ideologieën en politieke ruimtes te verdedigen. Het is echter van politiek belang om ook buiten dit huis te blijven strijden voor al onze sociale strijden van de revolutionaire beweging en niet toe te laten dat de dat de machthebbers zich bemoeien met onze politieke agenda’s en ons verzet.

Rigaer94 verdedigen
Ze kunnen ons ontruimen, maar onze ideeën ontruim je niet. Om deze ideeën levend te houden en te versterken nodigen we iedereen uit naar Berlijn te komen om de stad van de rijken de chaos te brengen. We roepen nu op om elke vorm van steun die ons kan helpen om de verwoesting van Rigaer94 te voorkomen. Maar als we deze plek verliezen, zijn we bereid een situatie te creëren waarbij er geen winnaars zijn.

Rigaer94
Rigaerstrasse 94, Berlin
https://squ.at/r/49pd
https://squ.at/r/5fm
https://rigaer94.squat.net/

Groepen in Berlijn https://radar.squat.net/nl/groups/city/berlin
Evenementen in Berlijn https://radar.squat.net/nl/events/city/Berlin
Stressfaktor https://radar.squat.net/de/stressfaktor

Groepen in Duitsland https://radar.squat.net/nl/groups/country/DE
Evenementen in Duitsland https://radar.squat.net/nl/events/country/DE

bron: Indymedia https://indymedia.nl/node/49077

Rotterdam: pand gekraakt in Delfshaven

Een aantal Rotterdammers heeft een pand gekraakt in Delfshaven. Zij willen een statement maken richting de gemeenteraad. Rotterdam duwt mensen op het minimum al jaren de stad uit. De actievoerders trekken nu een grens en willen een hoger minimumloon en betaalbare woningen.
De ongelijkheid in Rotterdam wordt steeds groter en zichtbaarder. Overal in de stad worden sociale huurwoningen slecht onderhouden en gesloopt om plaats te maken voor dure woningen. De huurprijzen blijven maar stijgen in onze stad en het inkomen van Rotterdammers met een minimumloom of een uitkering blijft achter. Ook is er steeds minder ruimte voor hun sociale activiteiten en initiatieven. Zij worden onze stad uit geduwd. Er lijkt geen plek meer voor hen te zijn.
Wij accepteren dit niet. Daarom steunen wij de Rotterdammers die zijn ingetrokken in het pand aan de Havenstraat in 231. Zij claimen een stukje Rotterdam terug om aandacht te vragen voor de strijd van vele Rotterdammers. Met hen willen wij dat de rijkdom en de ruimte in onze stad eerlijker worden verdeeld. Alleen dan kan iedere Rotterdammer meedoen en een plekje hebben. Dit kan door het minimumloon in 2022 naar 14 euro per uur te verhogen en door sociale huurwoningen goed te onderhouden en te renoveren.
Onze gemeenteraad wilde eerder niet luisteren. Nogmaals roepen wij hen op ervoor te zorgen dat iedere Rotterdammer betaalbaar kan wonen en een fatsoenlijk inkomen heeft. Wij roepen Gemeente Rotterdam op te kiezen voor ons.
Wij willen een bloeiende, kleurrijke stad waarin iedereen kan wonen en leven in plaats van overleven.

Een paar kraakpanden in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL/squated/squat
Groepen (sociaal centrum, collectief, kraakpand) in Nederland: https://radar.squat.net/nl/groups/country/NL
Evenementen in Nederland: https://radar.squat.net/nl/events/country/NL

bron: Indymedia https://indymedia.nl/node/48976